{"id":1280,"date":"2021-11-05T13:02:53","date_gmt":"2021-11-05T12:02:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/?page_id=1280"},"modified":"2021-11-05T16:23:03","modified_gmt":"2021-11-05T15:23:03","slug":"v","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/v\/","title":{"rendered":"Hoofdstuk V"},"content":{"rendered":"\n<p>Vader geloofde vast in zekere zaken, niet uit redenering, doch uit traditie.<\/p>\n\n\n\n<p>Hij plaatste elk jaar een gewijd palmtakje op het hok.&nbsp; De eerste maal dat de duiven de mand ingingen, maakte hij een kruis met wijwater erover.&nbsp; En met Sint Hubertus kregen ze een stuk brood gekruimeld.&nbsp; Dat was een gebruik dat gold voor alle huisdieren.&nbsp; Er werd niet veel omheen gepraat; het was niet zo direct de bescherming tegen onheil, die ermee gemoeid was.&nbsp; Het was meer een formulering van eigen onmacht; een erkenning dat er duizend-en-\u00e9\u00e9n factoren in Gods handen blijven, niettegenstaande alle menselijke wijsheid en wetenschap.<\/p>\n\n\n\n<p>Daarnaast had vader vertrouwen in gerst.&nbsp; Alle ander voedsel leek hem verdacht; hij beschouwde ma\u00efs en bonen en de rest verder als langzaam werkend vergif.&nbsp; Gerst was synoniem van gezondheid.&nbsp; \u201cPas op\u201d, zei hij, \u201cniet te veel van al die goeie, felle kost: ge maakt er uw duiven mee vroeg rijp en vroeg rot.&nbsp; Maar gerst: daarvan eten ze zolang ze honger hebben.&nbsp; Ga bij een bevriende landbouwer en koop er dikke, gezonde, rijpe gerst en \u2026 meng daarbij in meerdere of mindere mate ander voer naargelang het seizoen\u201d.&nbsp; Hij was er vast van overtuigd, dat duiven aldus gevoed, meerdere jaren goed zouden presteren en op hoge ouderdom nog kweken.<\/p>\n\n\n\n<p>Vader geloofde ook in thee van dovenetels.&nbsp; Hij maakte lange wandelingen met ons, koos langs gracht en kant de mooiste en best ontwikkelde planten en hing ze dan te drogen aan de zoldering.&nbsp; Elke week maakte hij daarvan thee en meende dat dit een heilzame uitwerking had op de bloedsomloop.&nbsp; Hij hield er altijd geklopte mortel van oude huizen op na.&nbsp; Ook gebluste kalk om onder de teilen der jongen te strooien.&nbsp; Zieke duiven werden pillen opgestoken van anijskruid en verse boter en ook af en toe wel Souverainepillen.&nbsp; Karlsbadzout moest als purgeermiddel dienen.&nbsp; Buiten deze zaken kwam er niets op het hok.&nbsp; Alles werd met een zeker ritueel behandeld, in het bewustzijn van het gewichtige waagstuk dat de toediening was.<\/p>\n\n\n\n<p>Vader geloofde daarenboven in de roem der grote melkers.&nbsp; Hij zou hemel en aarde bewogen hebben om een duifje te bekomen dat, al was het maar in de achttiende graad, afstammeling was van de grote hokken uit die tijd.&nbsp; Ik herinner me nog altijd met welke eerbied en eigenaardige intonatie hij de namen Wegge, Bricoux, Vandevelde, Wolfcarius, Gits, Stassart, e.a. uitsprak.&nbsp; Ze waren omgeven door een aureool van meesterschap.&nbsp; Ze vulden de gesprekken der kleine melkers met hun beroemde heldendaden op grote afstanden.&nbsp; Een duif van hun ras werd betast en bekeken en bewonderd als komende uit een verre, stralende duivenhemel.<\/p>\n\n\n\n<p>Vader geloofde misschien nog meest van al in het toeval, het puur geluk.&nbsp; In zekere zin was hij elke zondagmorgen in een stemming alsof het groot lot van een miljoen hem zou te beurt vallen.&nbsp; Het geluk was hem telkens zo nabij en in verhouding was de ontgoocheling dan even groot.&nbsp; Was er een zondag mislukt, dan dubde hij een hele week op een herkansing.&nbsp; Mislukte het spel met de oude duiven, dan verzorgde hij extra de jongen en verklaarde vertrouwvol dat die alles in een paar zondagen konden terugwinnen.&nbsp; Nooit ontnamen de tegenslagen hem de moed; hij was er zowat sto\u00efcijns bij alsof hij die gevleugelde spreuk kende: \u201cMen moet kunnen handelen zonder moed te hebben\u201d.&nbsp; Alles bij elkaar was hij een optimist, naar de vrolijke kant geneigd, die het geldspel na\u00efef noemde en ernstig kon spreken over het wonderbaar mysterie van het ori\u00ebnteringsvermogen.&nbsp; Vader geloofde tenslotte in het goede hart van de duivenliefhebbers, maar verders geen woord van al het melkerslatijn.&nbsp; Aan hun vertellingen beleefde hij uitbundig plezier.&nbsp; Hoe vaak kreeg en gaf hij goede raad, deelde hij vreugde en verdriet, luisterde en werd beluisterd.&nbsp; Al kon hij ook lachend grinniken \u201cAls ge goed speelt zijn er velen jaloers en als ge slecht speelt, bekijken ze je niet eens\u2026\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vader geloofde vast in zekere zaken, niet uit redenering, doch uit traditie. Hij plaatste elk jaar een gewijd palmtakje op het hok.&nbsp; De eerste maal dat de duiven de mand ingingen, maakte hij een kruis met wijwater erover.&nbsp; En met Sint Hubertus kregen ze een stuk brood gekruimeld.&nbsp; Dat was een gebruik dat gold voor [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","ocean_post_layout":"","ocean_both_sidebars_style":"","ocean_both_sidebars_content_width":0,"ocean_both_sidebars_sidebars_width":0,"ocean_sidebar":"","ocean_second_sidebar":"","ocean_disable_margins":"enable","ocean_add_body_class":"","ocean_shortcode_before_top_bar":"","ocean_shortcode_after_top_bar":"","ocean_shortcode_before_header":"","ocean_shortcode_after_header":"","ocean_has_shortcode":"","ocean_shortcode_after_title":"","ocean_shortcode_before_footer_widgets":"","ocean_shortcode_after_footer_widgets":"","ocean_shortcode_before_footer_bottom":"","ocean_shortcode_after_footer_bottom":"","ocean_display_top_bar":"default","ocean_display_header":"default","ocean_header_style":"","ocean_center_header_left_menu":"","ocean_custom_header_template":"","ocean_custom_logo":0,"ocean_custom_retina_logo":0,"ocean_custom_logo_max_width":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_width":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_width":0,"ocean_custom_logo_max_height":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_height":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_height":0,"ocean_header_custom_menu":"","ocean_menu_typo_font_family":"","ocean_menu_typo_font_subset":"","ocean_menu_typo_font_size":0,"ocean_menu_typo_font_size_tablet":0,"ocean_menu_typo_font_size_mobile":0,"ocean_menu_typo_font_size_unit":"px","ocean_menu_typo_font_weight":"","ocean_menu_typo_font_weight_tablet":"","ocean_menu_typo_font_weight_mobile":"","ocean_menu_typo_transform":"","ocean_menu_typo_transform_tablet":"","ocean_menu_typo_transform_mobile":"","ocean_menu_typo_line_height":0,"ocean_menu_typo_line_height_tablet":0,"ocean_menu_typo_line_height_mobile":0,"ocean_menu_typo_line_height_unit":"","ocean_menu_typo_spacing":0,"ocean_menu_typo_spacing_tablet":0,"ocean_menu_typo_spacing_mobile":0,"ocean_menu_typo_spacing_unit":"","ocean_menu_link_color":"","ocean_menu_link_color_hover":"","ocean_menu_link_color_active":"","ocean_menu_link_background":"","ocean_menu_link_hover_background":"","ocean_menu_link_active_background":"","ocean_menu_social_links_bg":"","ocean_menu_social_hover_links_bg":"","ocean_menu_social_links_color":"","ocean_menu_social_hover_links_color":"","ocean_disable_title":"default","ocean_disable_heading":"default","ocean_post_title":"","ocean_post_subheading":"","ocean_post_title_style":"","ocean_post_title_background_color":"","ocean_post_title_background":0,"ocean_post_title_bg_image_position":"","ocean_post_title_bg_image_attachment":"","ocean_post_title_bg_image_repeat":"","ocean_post_title_bg_image_size":"","ocean_post_title_height":0,"ocean_post_title_bg_overlay":0.5,"ocean_post_title_bg_overlay_color":"","ocean_disable_breadcrumbs":"default","ocean_breadcrumbs_color":"","ocean_breadcrumbs_separator_color":"","ocean_breadcrumbs_links_color":"","ocean_breadcrumbs_links_hover_color":"","ocean_display_footer_widgets":"default","ocean_display_footer_bottom":"default","ocean_custom_footer_template":"","footnotes":""},"class_list":["post-1280","page","type-page","status-publish","hentry","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1280","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1280"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1280\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.softpol.net\/kvg\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1280"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}